De aanklacht is voorbij. De goden liggen waar ze vielen: de ene helft aanmaakhout, de andere helft een naam die niemand meer aanroept. De rechtszaal is leeg, de stemmen zijn weg, en wat overblijft is dat wonderlijke ruisen dat een grote ruimte maakt wanneer alle lawaai eruit is weggetrokken.
Blijf hier even.
Want er is iets wat je alleen in de stilte hoort. Zolang de zaal vol lawaai was, kon je de ene vraag nauwelijks verstaan. Nu, met de zaal leeg en het stof nog nazwevend in het late licht, komt zij terug zonder donder, als een fluistering, bijna verlegen. Wie is als U?
Ze is dezelfde vraag die aan de zee werd geboren en op de berg werd uitgeroepen. Maar hier, na alles, klinkt zij anders. Zachter. Zoals een mens die te lang in de storm heeft geschreeuwd en merkt dat hij, om gehoord te worden, alleen nog maar hoeft te ademen.
In zo'n stilte verheft God Zijn stem niet. Hij gaat zachter praten, zoals je doet tegen iemand die je terug wilt winnen.
De aanklacht is voorbij. De goden liggen waar ze vielen: de ene helft aanmaakhout, de andere helft een naam die niemand meer aanroept. De rechtszaal is leeg, de stemmen zijn weg, en wat overblijft is dat wonderlijke ruisen dat een grote ruimte maakt wanneer alle lawaai eruit is weggetrokken.
Blijf hier even.
Want er is iets wat je alleen in de stilte hoort. Zolang de zaal vol lawaai was, kon je de ene vraag nauwelijks verstaan. Nu, met de zaal leeg en het stof nog nazwevend in het late licht, komt zij terug zonder donder, als een fluistering, bijna verlegen. Wie is als U?
Ze is dezelfde vraag die aan de zee werd geboren en op de berg werd uitgeroepen. Maar hier, na alles, klinkt zij anders. Zachter. Zoals een mens die te lang in de storm heeft geschreeuwd en merkt dat hij, om gehoord te worden, alleen nog maar hoeft te ademen.
In zo'n stilte verheft God Zijn stem niet. Hij gaat zachter praten, zoals je doet tegen iemand die je terug wilt winnen.