Een paar beelden keren in dit boek steeds terug. Wie ze herkent, hoort hoe ze het geheel dragen; de getallen tussen haakjes zijn de hoofdstukken.
De vraag
Mi kamocha, "wie is als U?", klinkt voor het eerst aan de zee (2). De psalmen zingen haar (7 tot 9), de profeten nemen haar mee de rechtszaal in (10 en 11), en aan het slot van Micha klinkt zij voluit (17). In de boot en bij de verlamde komt het antwoord dichterbij dan ooit (19 en 20). Aan het eind wordt zij nagebootst door het beest (24) en gezongen aan de zee van glas (27).
De God die Zich bukt
Gods grootheid blijkt uit Zijn afdaling. In de Naam op de berg draagt Hij de schuld, nosé (5), en met datzelfde dragen opent Micha zijn slothymne (17). Hij bukt Zich naar de arme in het stof (7), en in de Zoon daalt Hij af tot op de bodem (21 en 22).
De Naam over de berg
"JHWH, JHWH! God, barmhartig en genadig, geduldig en rijk aan liefde en trouw, die trouwe liefde bewaart aan duizenden, die ongerechtigheid, overtreding en zonde draagt, maar die de schuldige zeker niet vrijspreekt [...]" (Ex. 34:6-7; hoofdstuk 5). Die zeven eigenschappen keren terug in Psalm 103 (7), bij Joël, Jona en Nahum (14 en 15) en in de slothymne van Micha (17), soms als troost, soms als verwijt.
De gave of de Gever
Zoekt u God om wat Hij geeft, of om Wie Hij is? Mozes kiest de woestijn met God boven het land zonder Hem (4). Habakuk juicht als de oogst wegvalt (16). De verloren zoon ontdekt wat een erfenis waard is zonder zijn vader (21).
De Bruidegom en Zijn ijver
God bindt Zich aan Zijn volk zoals een man zich aan zijn vrouw bindt. Op Zijn eigen bruiloft wordt Hij verraden (4), op dezelfde berg noemt Hij Zich barmhartig en Jaloers (5), en als een verlaten Man vraagt Hij wat Hij misdaan heeft (11). Hij koopt Zijn ontrouwe vrouw terug (13) en juicht over haar (16); aan het eind viert de hemel de bruiloft van het Lam, en wist God Zelf alle tranen af (27). Hetzelfde vuur brandt in Zijn tranen om een vijand (11), en vele wateren kunnen het niet blussen (Finale).
Het lied
Het boek volgt het lied, van de zee (2) en het slot van het psalmboek (9) tot het lied van Mozes en het Lam (27). Op één plek keert het om, en zingt God Zelf over Zijn volk (Sef. 3:17; hoofdstuk 16).
De Vader die rent
Hij leert Efraïm lopen (13) en ligt 's nachts wakker om Zijn kind (18). In hoofdstuk 21 rent Hij Zijn verloren zoon tegemoet, en de Finale haalt dat beeld terug. Waar u Hem streng waande, kijk opnieuw.
De valse echo
Tegenover de vraag staat een namaak. De tegenstander wil zijn als God, en het beest laat zich toezingen met "wie is aan het beest gelijk?" (24). Daartegenover staat de engel die de vraag als naam draagt: Michaël, mi-cha-El, "wie is als God?" (Proloog en 26).
Een paar beelden keren in dit boek steeds terug. Wie ze herkent, hoort hoe ze het geheel dragen; de getallen tussen haakjes zijn de hoofdstukken.
De vraag
Mi kamocha, "wie is als U?", klinkt voor het eerst aan de zee (2). De psalmen zingen haar (7 tot 9), de profeten nemen haar mee de rechtszaal in (10 en 11), en aan het slot van Micha klinkt zij voluit (17). In de boot en bij de verlamde komt het antwoord dichterbij dan ooit (19 en 20). Aan het eind wordt zij nagebootst door het beest (24) en gezongen aan de zee van glas (27).
De God die Zich bukt
Gods grootheid blijkt uit Zijn afdaling. In de Naam op de berg draagt Hij de schuld, nosé (5), en met datzelfde dragen opent Micha zijn slothymne (17). Hij bukt Zich naar de arme in het stof (7), en in de Zoon daalt Hij af tot op de bodem (21 en 22).
De Naam over de berg
"JHWH, JHWH! God, barmhartig en genadig, geduldig en rijk aan liefde en trouw, die trouwe liefde bewaart aan duizenden, die ongerechtigheid, overtreding en zonde draagt, maar die de schuldige zeker niet vrijspreekt [...]" (Ex. 34:6-7; hoofdstuk 5). Die zeven eigenschappen keren terug in Psalm 103 (7), bij Joël, Jona en Nahum (14 en 15) en in de slothymne van Micha (17), soms als troost, soms als verwijt.
De gave of de Gever
Zoekt u God om wat Hij geeft, of om Wie Hij is? Mozes kiest de woestijn met God boven het land zonder Hem (4). Habakuk juicht als de oogst wegvalt (16). De verloren zoon ontdekt wat een erfenis waard is zonder zijn vader (21).
De Bruidegom en Zijn ijver
God bindt Zich aan Zijn volk zoals een man zich aan zijn vrouw bindt. Op Zijn eigen bruiloft wordt Hij verraden (4), op dezelfde berg noemt Hij Zich barmhartig en Jaloers (5), en als een verlaten Man vraagt Hij wat Hij misdaan heeft (11). Hij koopt Zijn ontrouwe vrouw terug (13) en juicht over haar (16); aan het eind viert de hemel de bruiloft van het Lam, en wist God Zelf alle tranen af (27). Hetzelfde vuur brandt in Zijn tranen om een vijand (11), en vele wateren kunnen het niet blussen (Finale).
Het lied
Het boek volgt het lied, van de zee (2) en het slot van het psalmboek (9) tot het lied van Mozes en het Lam (27). Op één plek keert het om, en zingt God Zelf over Zijn volk (Sef. 3:17; hoofdstuk 16).
De Vader die rent
Hij leert Efraïm lopen (13) en ligt 's nachts wakker om Zijn kind (18). In hoofdstuk 21 rent Hij Zijn verloren zoon tegemoet, en de Finale haalt dat beeld terug. Waar u Hem streng waande, kijk opnieuw.
De valse echo
Tegenover de vraag staat een namaak. De tegenstander wil zijn als God, en het beest laat zich toezingen met "wie is aan het beest gelijk?" (24). Daartegenover staat de engel die de vraag als naam draagt: Michaël, mi-cha-El, "wie is als God?" (Proloog en 26).