Dit boek gebruikt een aantal Hebreeuwse, Griekse en eigen-gemunte begrippen die telkens terugkeren. Deze woordenlijst legt ze kort uit, met een verwijzing naar het hoofdstuk waar ze volledig worden behandeld. De lijst is bedoeld om onder het lezen bij de hand te houden; wie een term tegenkomt en even kwijt is, vindt hier de kern.
Begrip
Betekenis
Achtste dag
In de wereldweek: ná de zevende-dag-rust van het millennium de eeuwige dag van de nieuwe schepping — de "dag van God" die niet meer eindigt (hfst. 3, 38).
Apokalypsis (ἀποκάλυψις)
"Onthulling, ontsluiering" — de openbaring van wat verborgen was; de naam van het laatste bijbelboek en een koppelterm van de Dag (hfst. 18, 35).
Bruid
De gemeente van Christus uit alle eeuwen als de Bruid die wordt onttrokken vóór de zwaarste toorn — te onderscheiden van het nationale Israël (hfst. 24-27).
Chronos / kairos (χρόνος / καιρός)
Chronos = de gemeten kloktijd, de precieze datum (verborgen); kairos = het geladen moment, de gelegenheid. Hand 1:7 onthoudt beide; het seizoen lezen rust op Mat 16:3 en 24:32-33. De sleutel tot het samen-lezen van de tijd-teksten (hfst. 33).
Dag van Christus
Nieuwtestamentische naam van de Dag in haar troostvolle gezicht voor de gemeente (hēmera Christou, 4× bij Paulus; hfst. 23, App. A).
Dag van God
De laatste fase, waarop alles aan de Vader wordt overgegeven (hēmera theou; 2 Petr 3:12; Op 16:14; hfst. 23, 35).
Epiphaneia (ἐπιφάνεια)
"Verschijning" — een koppelterm van de Dag, de zichtbare komst van Christus (hfst. 18).
Grondtekst
De brontekst waaruit dit boek werkt: voor het OT de Westminster Leningrad Codex (WLC), voor het NT de Scrivener-Textus Receptus (TR); telkens zichtbaar in de noten (Voorwerk; App. A).
Gruwel van de verwoesting
De ontheiliging op de helft van de zeventigste weekzeventigste weekDe laatste zeven jaar van het 490-jarige contract: de week van de komende vorst, in haar geheel toekomstig (gewogen). De juridische week van 27 tot 34 is er het type van, geen eerste vervulling. ("dag nul"): het offer wordt gestaakt en de wetteloze zet zich in de tempel; 30 dagen later, op dag 30 (PesachPesachPascha; het voorjaarsfeest dat de uittocht herdenkt, vallend op 14 Nisan. Het feest waarop het kruis viel in AD 31 (gewogen). De gruwel van de verwoesting valt in het model niet op Pesach maar op Purim 2031 (speculatief).), begint het volle beest-gezag (Dan 9:27; Mat 24:15; 2 Thess 2:4; hfst. 14, 32; App. C).
Harpazō (ἁρπάζω)
"Wegrukken, opnemen" — de onttrekking van de Bruid (1 Thess 4:17); in dit boek: onttrokken-vóór de toorn, terwijl Israël bewaard wordt dóór de verdrukking (hfst. 26-27).
jom JHWH (יוֹם יְהוָה)
"Dag van de HEERDag van de HeerNiet één etmaal maar een periode waarin God ingrijpt: zij breekt aan bij het zesde zegel (Op 6:17; gewogen), omspant de toorn in twee fasen tot de verschijning, en omvat het rijk tot het voorbijgaan van de eerste schepping (2 Petr 3:10; gewogen)." — de exacte Hebreeuwse constructie, 18× in het OT; het kernbegrip van heel het boek (hfst. 2; App. A).
Kader / kalender
De leidende discipline: het kader (de structuur van de Dag) staat vast; de kalender (de concrete jaartallen) is speculatief en mag wijken zonder dat het kader valt (hfst. 33; App. C).
Loutering / smelter
Het beeld van de Dag als vuur dat zuivert (Maleachi 3:2-3); onderscheiden van het vuur dat verteert — de twee gezichten in één beeld (hfst. 3).
Maskilim (מַשְׂכִּילִים)
"De verstandigen" die aan het einde inzicht krijgen (Dan 12:3,10); zij verstaan wat voor de eerste hoorders verzegeld bleef (hfst. 33).
Muren en pijlers
Metafoor voor de twee soorten onderbouwing: muren = natelbaar/goed gedocumenteerd (de tellingen); pijlers = beargumenteerd/gewogen (de exegese) (hfst. 4; App. A).
Mysterion (μυστήριον)
"Onthuld geheim" — een waarheid die verborgen wás en nu bekend is; vijf mysteriën komen op de Dag samen (Kerk, Israël, opstanding, wetteloosheid, Babylon) (hfst. 35).
Naam-verschuiving
De beweging van de Dag onder verschillende namen: jom JHWH → dag van Christus → dag van God → nieuwe schepping (hfst. 23, 35).
Onttrokken-vóór / bewaard-dóór
De kernpositie over de Kerk: de Bruid wordt onttrokken vóór de zwaarste toorn; het nationale Israël wordt bewaard dóór de verdrukking heen (hfst. 24-27).
Orgē (ὀργή)
"Toorn" — de toorn-fase van de Dag, die het zesde zegel opent en die in de schalen climaxt (hfst. 19, 29).
Parenthese
De Kerk-tijd tussen de 69e en 70e jaarweek; het "totdat" van Hosea 5:15 en Romeinen 11:25 waarin de klok van Daniël stilstaat (hfst. 24, 32).
Parousie (παρουσία)
"Aanwezigheid, komst": de ene komst van Christus, die in dit boek opent bij de wegname en climaxt in de verschijning (2 Thess 2:8); een centrale koppelterm van de Dag (24× in het NT; hfst. 18, App. A).
Proof-of-concept / proefmodel
De status van de tijdlijn: een uitgesproken, toetsbare hypothese, met overtuiging neergezet en met open hand gedragen — geen voorspelling (hfst. 33; Woord vooraf).
Schrift met Schrift
Het leidende beginsel: de Bijbel legt zichzelf uit; buitenbijbelse bronnen en tradities zijn hoogstens context, nooit fundament (hfst. 4; Deel VIII).
Textus Receptus (TR)
De Griekse teksttraditie (Scrivener 1894) die dit boek volgt; beslissend o.a. bij 2 Thess 2:2 ("dag van Christus") (App. A).
Tweede-tempel-literatuur
De buitenbijbelse geschriften tussen de Testamenten (1 Henoch, de Qumran-rollen, 4 Ezra, 2 Baruch); gehoord als context, niet als canon (Deel VIII).
Vier merken
Het betrouwbaarheidsstelsel van dit boek: goed gedocumenteerd (natelbaar), gewogen (beargumenteerd), betwist (open kwestie), speculatief (werkhypothese, laagste gewicht) (hfst. 4; App. B).
Vierslag
Het terugkerende patroon van de Dag: aanvang → verloop → climax → uitloop (hfst. 3, 28).
Wereldweek
De traditie van zes "dagen" van 1.000 jaar wereldgeschiedenis, gevolgd door de sabbatsrust van het millennium (Ps 90:4; 2 Petr 3:8) (hfst. 38; App. C).
Zesde zegel
Openbaring 6:12-17, dat woordelijk de dag-van-de-HEER-teksten opneemt (Jes 34; Joël 2) en de toorn-fase opent — het anker van de tijdlijn (hfst. 17, 32).
Zeventigste (jaar)week
De laatste zeven jaar van Daniël 9:24-27, met de gruwel op de helft en de toorn-climax in de tweede helft — het fijne raamwerk van de Dag (hfst. 32; App. C).
Twee gezichten (de Dag als duisternis én licht), de twee getuigen, de feest-typologie en de overige beelden worden in hun eigen hoofdstukken uitgelegd en zijn via de inhoudsopgave te vinden.
Dit boek gebruikt een aantal Hebreeuwse, Griekse en eigen-gemunte begrippen die telkens terugkeren. Deze woordenlijst legt ze kort uit, met een verwijzing naar het hoofdstuk waar ze volledig worden behandeld. De lijst is bedoeld om onder het lezen bij de hand te houden; wie een term tegenkomt en even kwijt is, vindt hier de kern.
Twee gezichten (de Dag als duisternis én licht), de twee getuigen, de feest-typologie en de overige beelden worden in hun eigen hoofdstukken uitgelegd en zijn via de inhoudsopgave te vinden.