Twee lagen, één stem. Dit boek is in twee lagen geschreven. De hoofdtekst draagt het betoog: wie alleen die leest, mist niets van de redenering en kan het boek van kaft tot kaft volgen. Daaromheen staan kaders die de fundering tonen voor wie dieper wil graven — zij verdiepen, maar zij onderbreken niet. Er zijn er vijf soorten:
- Kenner — het technische detail (een Griekse vorm, een kalenderregel, een handschrift) voor wie het naadje van de kous wil. - Werkbank — de narekening: de getallen, de basisrate, de weg van meting naar uitkomst. - Tegenspraak — het sterkste tegenargument, in zijn eigen woorden, vóórdat het gewogen wordt. - Excurs — een zijpad dat het licht opzij werpt: een leerzame dwaling, een parallel, een geschiedenis. - Hart — waar het betoog even stilstaat bij wat de meting betekent.
De drie merken. Elke bewering draagt een merk, en die drie mag u nooit door elkaar zien lopen: BEREKEND (narekenbaar — u kunt het zelf reproduceren), GEDOCUMENTEERD (in de primaire bron zelf gezien, met vindplaats) en GEDUID (een interpretatie — zij weegt zo zwaar als u de duiding toelaat, en geen grein zwaarder). Het volle gebruik van deze merken wordt in Hoofdstuk 2 uitgelegd. In de kaders draagt een Werkbank het bijbehorende merk — tussen vierkante haken, of benoemd in de kop — waar zij een op zichzelf staande meting, berekening of bronvondst afsluit; kaders die vooral een redenering, een afweging of een methode uiteenzetten, benoemen hun status in de lopende tekst zelf.
Bronnen. Alle verwijzingen volgen APA; de vindplaatsen — met bladzijde, hoofdstuk of vindbare online plaats — staan achterin, zodat elke aanhaling na te trekken is.
Twee lagen, één stem. Dit boek is in twee lagen geschreven. De hoofdtekst draagt het betoog: wie alleen die leest, mist niets van de redenering en kan het boek van kaft tot kaft volgen. Daaromheen staan kaders die de fundering tonen voor wie dieper wil graven — zij verdiepen, maar zij onderbreken niet. Er zijn er vijf soorten:
- Kenner — het technische detail (een Griekse vorm, een kalenderregel, een handschrift) voor wie het naadje van de kous wil. - Werkbank — de narekening: de getallen, de basisrate, de weg van meting naar uitkomst. - Tegenspraak — het sterkste tegenargument, in zijn eigen woorden, vóórdat het gewogen wordt. - Excurs — een zijpad dat het licht opzij werpt: een leerzame dwaling, een parallel, een geschiedenis. - Hart — waar het betoog even stilstaat bij wat de meting betekent.
De drie merken. Elke bewering draagt een merk, en die drie mag u nooit door elkaar zien lopen: BEREKEND (narekenbaar — u kunt het zelf reproduceren), GEDOCUMENTEERD (in de primaire bron zelf gezien, met vindplaats) en GEDUID (een interpretatie — zij weegt zo zwaar als u de duiding toelaat, en geen grein zwaarder). Het volle gebruik van deze merken wordt in Hoofdstuk 2 uitgelegd. In de kaders draagt een Werkbank het bijbehorende merk — tussen vierkante haken, of benoemd in de kop — waar zij een op zichzelf staande meting, berekening of bronvondst afsluit; kaders die vooral een redenering, een afweging of een methode uiteenzetten, benoemen hun status in de lopende tekst zelf.
Bronnen. Alle verwijzingen volgen APA; de vindplaatsen — met bladzijde, hoofdstuk of vindbare online plaats — staan achterin, zodat elke aanhaling na te trekken is.