Een positie verdient een naam die haar plaats juist aanwijst. Het model heet pre-gruwel — in het Engels pre-Abomination — omdat de wegname valt vóór de oprichting van de gruwel van de verwoesting (Dan 9:27; Mat 24:15). Die naam is met zorg gekozen boven de alternatieven, want elk alternatief plaatst de positie verkeerd.
Pre-trib (vóór de verdrukking) zou onwaar zijn: de Bruid gaat juist wél door de vroege weeën van de eerste helft. Pre-wrath (vóór de toorn) is waar wat het mechanisme betreft — de wegname valt inderdaad vóór de toorn — maar het is te ruim, want het laat in het midden hóe vroeg vóór de toorn, en het verbindt de positie te nauw met de school van Rosenthal, die de wegname later in de week plaatst. Pre-bazuin zou botsen met de "laatste bazuin" van het mid-trib-denken. Pré-Apollyon zou de wegname juist te laat positioneren, bij de vijfde bazuin.
Pre-gruwel zegt precies wat het model bedoelt: de Bruid is weg vóórdat de gruwel wordt opgericht — en daarmee, omdat de gruwel in het midden valt en de zware toorn pas daarna ten volle losbreekt, ook vóór de zwaarste fase. De naam geeft een gesprekspartner een handvat: niet "ergens vóór de toorn," maar "vóór de gruwel, op de naad van het zesde zegel." Waar in lopende tekst meer precisie nodig is, mag eraan worden toegevoegd dat het gaat om een wegname die zelfs aan de bazuinen voorafgaat.
De kernintuïtie: de Bruid deelt de nacht, niet de toorn
Onder alle chronologie ligt één theologische intuïtie, en zij draagt het hele model: de Bruid deelt de nacht van de Bruidegom, maar nooit Zijn toorn-beker, want die heeft Híj tot de bodem geledigd.
Het Nieuwe Testament kent twee dingen die scherp uiteengehouden moeten worden. Het eerste is verdrukking — thlipsis —: druk, vervolging, de nacht, het kruisvormige leven. Dit ís het erfdeel van de Bruid: "in de wereld zullen jullie verdrukking hebben" (Joh 16:33); "door vele verdrukkingen moeten wij ingaan in het Koninkrijk van God" (Hand 14:22); "de gemeenschap aan Zijn lijden" (Filp 3:10). Wie meent dat de Bruid een gladde weg zonder enige beproeving beloofd is, leest noch de tekst noch het hart van het Evangelie. De Bruid volgt de Bruidegom Zijn donkerste nacht in.
Het tweede is toorn — orgē —: het oordeel van God dat over de wereld uitgegoten wordt. En dít is níet het erfdeel van de Bruid, om de meest fundamentele van alle redenen: de toorn die haar toekwam, is reeds gevallen — op Hem. De toorn-beker is een vast Schriftbeeld (Ps 75:9; Jes 51:17-22; Jer 25:15; Op 14:10). In Gethsémané bidt de Bruidegom: "laat deze beker aan Mij voorbijgaan" (Mat 26:39) — en Hij drinkt hem, tot de laatste droesem. Daarom, en dit is de diepe en juiste betekenis van 1 Thessalonicenzen 5:9, "heeft God ons niet bestemd tot toorn." Niet omdat de Bruid geen nacht kent, maar omdat de toorn die haar toekwam reeds is uitgedronken. De Bruid mag het lijden delen; de toorn nooit — want dat zou zeggen dat de beker van de Bruidegom niet genoeg was.
Hier ligt het hart van het model, en alles wat volgt is de uitwerking ervan. De Bruid gaat door de verdrukking van het eerste deel van de eerste helft (zegels 1-6, de nacht), en wordt weggenomen op het punt waar de weeën in toorn omslaan, vóórdat zij de beker zou hoeven proeven die voor haar reeds geledigd is. De chronologie is de vorm; dit is de ziel.
De naam, en wat hij precies markeert
Een positie verdient een naam die haar plaats juist aanwijst. Het model heet pre-gruwel — in het Engels pre-Abomination — omdat de wegname valt vóór de oprichting van de gruwel van de verwoesting (Dan 9:27; Mat 24:15). Die naam is met zorg gekozen boven de alternatieven, want elk alternatief plaatst de positie verkeerd.
Pre-trib (vóór de verdrukking) zou onwaar zijn: de Bruid gaat juist wél door de vroege weeën van de eerste helft. Pre-wrath (vóór de toorn) is waar wat het mechanisme betreft — de wegname valt inderdaad vóór de toorn — maar het is te ruim, want het laat in het midden hóe vroeg vóór de toorn, en het verbindt de positie te nauw met de school van Rosenthal, die de wegname later in de week plaatst. Pre-bazuin zou botsen met de "laatste bazuin" van het mid-trib-denken. Pré-Apollyon zou de wegname juist te laat positioneren, bij de vijfde bazuin.
Pre-gruwel zegt precies wat het model bedoelt: de Bruid is weg vóórdat de gruwel wordt opgericht — en daarmee, omdat de gruwel in het midden valt en de zware toorn pas daarna ten volle losbreekt, ook vóór de zwaarste fase. De naam geeft een gesprekspartner een handvat: niet "ergens vóór de toorn," maar "vóór de gruwel, op de naad van het zesde zegel." Waar in lopende tekst meer precisie nodig is, mag eraan worden toegevoegd dat het gaat om een wegname die zelfs aan de bazuinen voorafgaat.
De kernintuïtie: de Bruid deelt de nacht, niet de toorn
Onder alle chronologie ligt één theologische intuïtie, en zij draagt het hele model: de Bruid deelt de nacht van de Bruidegom, maar nooit Zijn toorn-beker, want die heeft Híj tot de bodem geledigd.
Het Nieuwe Testament kent twee dingen die scherp uiteengehouden moeten worden. Het eerste is verdrukking — thlipsis —: druk, vervolging, de nacht, het kruisvormige leven. Dit ís het erfdeel van de Bruid: "in de wereld zullen jullie verdrukking hebben" (Joh 16:33); "door vele verdrukkingen moeten wij ingaan in het Koninkrijk van God" (Hand 14:22); "de gemeenschap aan Zijn lijden" (Filp 3:10). Wie meent dat de Bruid een gladde weg zonder enige beproeving beloofd is, leest noch de tekst noch het hart van het Evangelie. De Bruid volgt de Bruidegom Zijn donkerste nacht in.
Het tweede is toorn — orgē —: het oordeel van God dat over de wereld uitgegoten wordt. En dít is níet het erfdeel van de Bruid, om de meest fundamentele van alle redenen: de toorn die haar toekwam, is reeds gevallen — op Hem. De toorn-beker is een vast Schriftbeeld (Ps 75:9; Jes 51:17-22; Jer 25:15; Op 14:10). In Gethsémané bidt de Bruidegom: "laat deze beker aan Mij voorbijgaan" (Mat 26:39) — en Hij drinkt hem, tot de laatste droesem. Daarom, en dit is de diepe en juiste betekenis van 1 Thessalonicenzen 5:9, "heeft God ons niet bestemd tot toorn." Niet omdat de Bruid geen nacht kent, maar omdat de toorn die haar toekwam reeds is uitgedronken. De Bruid mag het lijden delen; de toorn nooit — want dat zou zeggen dat de beker van de Bruidegom niet genoeg was.
Hier ligt het hart van het model, en alles wat volgt is de uitwerking ervan. De Bruid gaat door de verdrukking van het eerste deel van de eerste helft (zegels 1-6, de nacht), en wordt weggenomen op het punt waar de weeën in toorn omslaan, vóórdat zij de beker zou hoeven proeven die voor haar reeds geledigd is. De chronologie is de vorm; dit is de ziel.